استعفا از بزرگ شدن

بدین وسیله من رسما" از بزرگ شدناستعفا می دهم و مسئولیتهای یک کودک دوساله را قبول می کنم!

می خواهم به یک ساندویچ فروشی بروم و فکر کنم آنجا یک رستوران پنج ستاره است.

می خواهم فکر کنم شکلات از پول بهتر است، چون می توانم آن را بخورم!!!

می خواهم زیر یک درخت بلوط بزرگ بنشینم و با دوستانم بستنی بخورم!

می خواهم درون یک چاله آب بازی کنم و بادبادک خود را در هوا پرواز دهم.

می خواهم به گذشته برگردم. وقتی که همه چیز ساده بود. وقتی داشتم رنگها، جدول ضرب و شعرهای کودکانه را یاد می گرفتم. وقتی نمی دانستم که چه چیزهایی نمی دانم و هیچ اهمیتی هم نمی دادم...

می خواهم فکر کنم که دنیا چقدر زیباست و همه راستگو و خوب هستند.

می خواهم ایمان داشته باشم که هرچیز ممکن است. می خواهم از پیچیدگیهای دنیا بی خبر باشم.

می خواهم دوباره به همان زندگی ساده خود برگردم . نمی خواهم زندگی من پر شود با کوهی از مدارک اداری، خبرهای ناراحت کننده، صورتحساب، جریمه، بیکاری و  اخبار جدایی...

می خواهم به نیروی لبخند ایمان داشته باشم ، به یک کلمه محبت آمیز، به عدالت، به صلح، به فرشتگان، به باران و به ...

این دنیا از شما .....

زندگی هدیه خداوند به ماست  و شیوه زندگی هدیه ما به خداوند است

آنچه هستی هدیه خداوند است و آنچه می شوی هدیه توست به خداوند.

زندگی را باید عاقلانه شناخت ، عاشقانه پیمود و عارفانه به پایان رسانید .

خوشبختی داشتن چیزهایی که دوست داریم نیست ، دوست داشتن چیزهایی است که داریم .

      عـــــــیـــــدتـــــــون مـــبـــــــارک 

 م♥..♥..♥ ..♥ن

د♥ و ♥س♥ ت♥ ت

د♥ ا♥ ر♥ م

عشق یعنی مستی و دیوتنگی  عشق یعنی با جهان بیگانگی 

عشق یعنی شب نخفتن تا سحر  عشق یعنی سجده ها با چشم تر

عشق یعنی سر به دار اویختن  عشق یعنی اشک حسرت ریختن

عشق یعنی در جهان رسوا شدن  عشق یعنی مست و بی پروا شدن 

عشق یعنی دیده بر در دوختن  عشق یعنی در فراقش سوختن

عشق یعنی شعله بر خرمن زدن  عشق یعنی رسم دل بر هم زدن

ای تنها بهانه برای زنده بودنم نفس کشیدنم دوستت دارم...

       ای امید و آرزوی من دنیای من دوستت دارم...  

ای تو آرامش وجودم همه بود و نبودم هستی تارو پودم دوستت دارم...

ای تو طلوع زندگی ام ناجی دل خسته ام دوستت دارم...

ای تو عشق زندگی ام همیشگی ام ماندنی ام دوستت دارم...

دوستت دارم و خواهم داشت ای تو که لایق این دوست داشتنی...

عاشقت می مانم و خواهم ماند ای ای توکه مجنون این دل دیوونه ای... 

به خاطرت جانم را زندگی ام را فدایت میکنم... نثارت میکنم...

دوستت دارم که چشمهایم را قربانی نگاهت میکنم...

اگر میگویم که دوستت دارم از ته دل میگویم از تمام وجودم میگویم!

باور کنی یا نکنی بازم میگم: دوســـــتــت دارم

 می دانی قلب من خوشبخترین قلب دنیاست. چون قلب عزیزترینم در آن جای دارد .

 این دنیا رو با تو به عشق تو برایم مثل بهشت است .

 ولی یک لحظه بی تو و بدون عشق تو دنیایم مثل جهنم است .

 عزیزم دوستت دارم چون این تو بودی که توانستی

 احساس پاک عشق و احساس خوب زندگی را به من بدی.

 عزیزم دوستت دارم چون این قلب کوچک و پر از عشق مرا در قلبت طلسم کردی.

 این تو بودی که لایق قلب پر از عشقم شدی .

 عزیزم هیچ وقت و هیچ گاه عشق تو را از قلبم بیرون نمیکنم .

 و تا ابد عاشقانه با تو در کنار تو خواهم ماند.

 پس می خواهم این بار با قلب عاشقم با اراده با احساسی سر شار از دوست داشتن

 با چشمان پر از اشکم به همه ی عاشقان می گویم:

 که عاشقانه و تا ابد دوستت دارم

عشق نمي پرسه اهل کجايي 

فقط ميگه تو قلب من زندگي مي کني

 عشق نمي پرسه چرا دور هستي

 فقط ميگه هميشه با من هستي

 عشق نمي پرسه که دوستم داري

 فقط ميگه : دوستت دارم

دختری به مادر گفت

مادرم عشق چیست؟

مادرش اندکی رفت به فکر

گفت با نگاهی پر مهر

دخترم ، عشق فریاد شقایق هاست

عشق بازگشت پرستوهاست

عشق نوید تداوم هاست

تپش قلب آدمی تنهاست

عشق عروس حجله ی تنهایی

انسان هاست

عشق سرخی گونه های

آدمی رسواست

دخترم تو چه می دانی؟

عشق نغمه های قلب قناری هاست

راستی ، دخترم تو چرا پرسیدی؟

دخترک با گونه های سرخ با کمی لبخند گفت: آخر پسر همسایه با نگاهی عاشقانه گفت دوستت دارم

بی درنگ

مادر یاد بی مهری شوهر افتاد  * یاد آن سیلی سرخ * یاد آن عشق حقیر * یاد آن قلب بی مهر و وفا

گفت دخترم

تقدیم به عزیزترین کس خودم که

خودش میدونه چقدر علی رضا دوستش داره

خواهم
تنها صدایت را می خواهم تا موسیقی سکوت لحظه هایم باشد

نگاهت را می خواهم تا روشنی چشمهای خسته ام باشد

وجودت را می خواهم تا گرمای آغوشم باشد

خیالت را می خواهم تا خاطره لحظه های فراموشم باشد

دستها یت را می خواهم تا نوازشگر بی کسی اشکهایم باشد

و تنها خنده هایت را می خواهم تا مرحم کهنه زخمهای زندگی ام باشد

آری تنها تو را می خواهم....

تقدیم به امید زندگیم

 با  ناله ی  شوق  دل  تو  را  صدا  کردم  گلم

وقتی که رفتی به سفر برات دعا  کردم  گلم

واسه  دوباره  دیدنت  خدا  خدا  کردم   گلم 

از پشت پرده ی اشک تو را نگاه کردم گلم 

خسته ز پیمان عشق  با تو  جفا کردم  گلم 

برای  داشتن  تو  بازم  خطا  کردم   گلم 

به وقت بی کسیها تو را رها کردم گلم 

با خودم ودل تو ببین چه ها کردم گلم

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی کل دنیا سراب است بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی به خدا مثل تو تنهاست بخند

شريعتي: دنيا را بد ساخته اند... کسي را که دوست داري ، تو را دوست نمي دارد.

کسي که تو را دوست دارد ،تو دوستش نمي داري . 

اما کسي که تو دوستش داري و او هم تو را دوست دارد به رسم و آئين هرگز به هم نمي رسند

و اين رنج است .

زندگي يعني اين.....

بردي از يادم

                دادي بر بادم

                               با يادت شادم

                                                دل به تو دادم

در دام افتادم

                از غم آزادم

                               دل به تو دادم

                                                 فتادم به بند


                                                             اي گل بر اشک خونينم نخند


                                                               سوزم از سوز نگاهت هنوز


                                                             چشم من باشد به راهت هنوز

غصه نخور مسافر اینجا ما هم غریبیم

خدا را با عظمت خودش صدا بزن و چشماتو ببند دستتو بذار روي قلبت

 اونوقت خدا رو حس مي كني كه داره صدات ميزنه

حالا دلت لرزيد ؟

حالا باور كردي خدا توي دل خودته؟

حالا فقط كافيه با خودت يه سبد تمنا ببري...

 تا با يك سبد پر از رحمت بر گردي ...

پس پنجره را باز كن تا خدا را صدا بزني تا بگوئي چقدر دوستش داري

اگر آن قدر كوچكي يا خسته كه دستت به دستگيره پنجره نمي رسد تا بازش كني

آهسته خدا را صدا بزن تا پنجره را باز كند تا بگويد چقدر دوستت دارد...

عشق ميگن علاقه***نه كفگيرو ملاقه***دوستت دارم يه عالمه***اندازه يه قابلمه***من عاشق تو هستم***تو قابلمه نشستم*** يه لنگه كفش تو دستم***منتظر تو هستم

---------------------------------------------------------------------------------------

ديشب تو فكرت بودم كه يه قطره اشك از چشمام جاري شد........ از اشك پرسيدم چرا اومدي؟؟ گفت آخه تو چشمات كسي هست كه ديگه اونجا جاي من نيست

در ادامه مطلب مشاهده کنید

می دونم که من بی تو می مونم تنها تنها تو رو خدا وقتی میام به من نگو

نیا نیاآخه من کجا برم وقتی دلم گیره دردمو به کی بگم آخه دلم سیره

چرا وقتی هر وقت میام میگه دیره چرا جلوه چشمام می شه واسه دیگه

آگه گناهم اینه که دوست داشتم ساده آره که باید بمیرم این آخره راهه

چرا منو می زاری تنها تنها  

افلاطون مي گه: " اگه با دلت چيزي يا کسي رو دوست

داري زياد جدي نگيرش، چون ارزشي نداره، چون کار دل

دوست داشتنه، مثل کار چشم که ديدنه، اما اگه يه روز

با عقلت کسي رو دوست داشتي، اگه عقلت عاشق

شد، بدون که داري چيزي رو تجربه مي کني که

اسمش عشقه

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد شوخی کاغذی ماست بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی کل دنیا سراب است بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی به خدا مثل تو تنهاست بخند

يه روز بهم گفت: «مي‌خوام باهات دوست باشم؛

آخه مي‌دوني؟ من اينجا خيلي تنهام». بهش لبخند زدم

و گفتم: «آره مي‌دونم. فكر خوبيه.من هم خيلی

تنهام». يه روز ديگه بهم گفت: «مي‌خوام تا ابد

باهات بمونم؛ آخه مي‌دوني؟ من اينجا خيلي تنهام».

بهش لبخند زدم و گفتم: «آره مي‌دونم. فكر خوبيه.من

هم خيلي تنهام». يه روز ديگه گفت: «مي‌خوام برم يه

جاي دور، جايي كه هيچ مزاحمي نباشه. بعد كه همه

چيز روبراه شد تو هم بيا. آخه مي‌دوني؟ من اينجا

خيلي تنهام». بهش لبخند زدم و گفتم: «آره مي‌دونم.

فكر خوبيه. من هم خيلي تنهام». يه روز تو نامه‌ش

نوشت: «من اينجا يه دوست پيدا كردم. آخه مي‌دوني؟

من اينجا خيلي تنهام». براش يه لبخند كشيدم و

زيرش نوشتم: «آره مي‌دونم. فكر خوبيه.من هم خيلی

تنهام». يه روز يه نامه نوشت و توش نوشت: «من

قراره اينجا با اين دوستم تا ابد زندگي كنم. آخه

مي‌دوني؟ من اينجا خيلي تنهام». براش يه لبخند

كشيدم و زيرش نوشتم: «آره مي‌دونم. فكر خوبيه.

من هم خيلي تنهام».

حالا ديگه اون تنها نيست و من از اين بابت خيلی

خوشحالم و چيزی که بيشتر خوشحالم می کنه اينه که

نمی دونه من هنوز هم خيلي تنهام ...

تقدیم به اونکه من را با تنهائیام تنها گذاشت

زيبايی عشق به تحمله نه خورد شدن و فرو ريختن
عشق خياليه که اگه به واقعيت برسه تمام شيرينيه خودش و از دست میده
عشق يه کويره که عاشق تشنه با رويايه سراب معشوق قدم به جلو ميزاره
عشق سخن گفتن با نگاهه
عشق اميد به رسيدن و ترس از نرسيدنه